brasil-2019

Brasilgo birgadaren azken kronika: emakume nekazariak patriarkatua errotik mozten

“Nekazarien lana ezinbestekoa da, zaindu egin behar ditugu, eurek ere lurra eta ekoizpena zaindu ditzaten, eta denok osasuntsu jan dezagun”. Hala esan genien Paulo Freire eskolako ikasleei guretzat nekazari izatea zer zen galdetu zigutenean. Nekazari izatea zerbait txarra den ustea barruraino sartuta baitago Brasilgo jendartean ere, eta horren aurka ari dira Lurrik Gabeko Nekazariak eskoletan agroekologia irakatsiz.


Nekazari izatea lan nekeza bada, imajinatu zer den nekazari eta emakume izatea; edo nekazari, emakume eta beltza; edo gehitu horri lesbiana identitatea. Sistema kapitalistaren baitan elkar gurutzatzen diren zapalkuntza sistemek zuzenean kolpatzen dute Brasilgo emakumeen eta beste zenbait kolektiboren bizitza. Hamabi orduro hiltzen dute emakume bat Brasilen, eta transexualen kolektiboa da biolentzia gehien jasaten duena gaur egun. MST horren jakitun da, eta oso argi dute egiturazko biolentzia hauek euren asentamentu eta kanpamentuetan, hau da, herritarrengan bizirik daudela. Horregatik ari dira eguneroko inurri lanean, herritarrak formatzen, eta kolektibo hauen erresistentzia antolatzen.

 

Brasilgo brigadaren 4. kronika: lurretik eraikitzen da komunitatea

Gure Brasilgo abentura azken txanpan sartu da eta azken kronikan genion moduan, Lurrik Gabeko Nekazarien mugimenduaren praktika geure azalean bizitzeko aukera izaten ari gara. Beraz, orain arteko teoria dena praktikan nola jartzen duten azaltzen saiatuko gara kronika honetan.

Irakurri kronika osorik!

Brasilgo brigadaren 3. kronika: elikatzea ekintza politikoa da

“Gosaria da eguneko lehen hautu politikoa!”. Esaldi horrekin laburbildu daiteke egun hauetan Brasilen ikasi eta sentitu duguna. Florestan Fernandes eskola atzean utzi, eta Bahia estatura etorri gara. Bahia estatua Brasilgo ipar-ekialdean dago. Zonalde hau da Brasilen pobrezia-tasa handienetakoa duena, baita jatorri afrikarreko jende gehien dagoena ere; kolonizazio garaian Afrikatik ekarritako esklaboak lurralde honetan pilatu baitziren. Brasilgo landa eremuaren erdian gaude, eta hemen hasi gara MSTren aldarrikapenak praktikan nola jartzen dituzten geure begiz ikusten.

Irakurri osorik!

Brasilgo brigadaren 2. kronika: Erresistentziatik ofentsiba antolatzen

MST, Lurrik Gabeko Nekazarien Mugimenduaren sakontasunean eta Brasilgo nekazal lurretan murgildu aurretik, hiriko errealitatera hurbiltzeko aukera izan dugu. Horrez gain, Brasilgo Eskubideen eta Mugimendu Sozialen Ikerketarako Institutuak antolatutako jardunaldietan parte hartzeko parada ere izan dugu. Bertan, Brasilgo hainbat mugimendu ezkertiar bildu dira egungo testuinguru politikoa aztertzeko: MST, Levante Popular da Juventude, Movimento dos Atingidos por Barragens eta Uniao Nacional dos Estudiantes.


Analisi bat egiteko oraindik ezagutza eta informazio asko falta zaigun arren, jardunaldietan entzundako puntu garrantzitsuenak bildu nahi ditugu bigarren kronika honetan, Euskal Herrira ere iritsi dadin Brasilgo mugimendu ezkertiarren ahotsa.

Irakurri osorik

Brasilgo brigadaren lehen kronika: burua hotz eta bihotza bero

MSTren bandera ez dago goraino igota Florestan Fernandez Eskola Nazionaleko formazioaren eta mistikaren plazan. Gaur iritsi gara eskolara, baina harritu egin gaitu MSTren zein Via Campesinaren banderak erdiraino soilik igota ikusteak, eta galdetu egin diegu: “Zergatik?” Bezperan MSTko militante bat hil zutela kontatu digute, auto batekin nahita harrapatuta uraren aldeko protesta batean parte hartzen ari zela. Horregatik, hildako militantearen omenez eta dolua borroka tresna bihurtzeko konpromisoz, banderak ez dituzte goraino igo.

Irakurri osorik