Munduko preso politikoak kalera!

Beste urte batez, iritsi da apirilaren 17a, Preso Politikoen Nazioarteko Eguna eta gaurkoan, bereziki, Kurdistanera bidali nahi ditugu indar internazionalista guztiak, borroka eta konpromisoaren eredu diren ehunka gose grebalarik tinko baitarraite, egunak joan eta egunak etorri.  Leyla Guven parlamentari kurdua da horren adibiderik gordinena, 160 egun baitaramatza gose greban. Protestaren aldarria argia da: Abdullah Öcalanen isolamendu egoera etetea eta herri kurduaren aurkako errepresioa salatzea. Horregatik, gaurko lehen lerroak borroka azken muturreraino eraman eta bizitza eman duten horientzat: Zülküf Gezen, Ayten Beçet, Zehra Saglemek, Ugur Sakar, Prendy Cinar, Yonca Akici, Sirac Yuksek...

Euskal Herritarroi ezagunak zaizkigu Leyla eta beste borrokalari kurduen aldarriak, eta hemen ere makina bat borroka izan dira, eta egun ere badira, antzeko aldarriekin. Ezin ditugu ahaztu, esaterako, 1999 eta 2000. urteen artean Daniel Dergik egindako 63 eguneko gose greba, 56 egun iraun zuen Josetxo Arizkurenena, edota urte batzuk beranduago  Iñaki De Juana Chaos nahiz Lorentxa Gimonek egindakoak. Neurri berean, ez ditugu ahaztuko 1981ean Bobby Sands eta beste hainbat borrokalari irlandarrek Long Kesh eta Mazeko espetxeetan muturreraino eraman zituzten gose eta higiene grebak ere. Zerrenda luzea da, ez du etenik eta ezin ditugu iraganeko pasarte gisa soilik ulertu.

 

Itsasoaz bestalde ez da gehiegi aldatzen egoera. FARC-EP eta Kolonbiako estatuaren arteko bake negoziaketetan buruetako bat izan zen Jesus Santrich espetxean dute 2018ko apirilaren 9a geroztik. Muntaia polizial hau salatzeko Santrich bera 41 egun izan zen gose greban, Ameriketako Estatu Batuetara ez estraditatzea eta bake akordioa errespetatzea exijitzeko. Hantzera dabiltza preso politiko zapatistak ere, haien aurkako muntai poliziala salatzeko Txiapasko espetxeetan bahiturik dauden 6 burkidek pasa den martxoaren 15ean abiatu baizuten gose greba.

 

Datu batez laburbiltzen den anikilazio politika bat ere aipatu nahiko genuke gaurko egunean, Israelgo estatu sionistak Palestinar herriarekiko daraman zapalkuntza gupidagabearen datua: 2018. urtean, gutxienez 271 ume atxilotu zituzten israeldar indar okupatzaileek. Haur bat ia egunero.

 

Baina goazen begirada etxera gerturatzera, Europara. Europa omen da demokraziaren eta giza eskubideen jaioterria, askatasunaren eta pertsona askeen bizileku. Bada zer gezurtatu. Europan, preso politikoek erresistentzien eta gainditu gabeko hainbat gatazkaren ondorio izaten jarraitzen dute: Andaluziako sindikalistak, kataluniar independentistak, Gaztelako, Italiako nahiz Greziako antifaxistak edota jaka horiz egunero neoliberalismoaren aurka dabiltzanak, eta jarraituko dutenak.

 

Presoak politiko dira ezarritako sistema itogarri honen aurka borrokatzeagatik, kapitalak herriak ito ez ditzan antolatzeagatik. Eta garaiotan, neoliberalismoa gure bizitzen gaineko neurriak zorrozten dabilenotan, erresistentziak eta antolaketak jarraitu behar du, bizirik atera nahi badugu behintzat. Ekialde Hurbileko kideek sarritan dioten gisan, erresistentzia bizitza baita. Eta erresistentzia horrek ezinbestean izango du erantzuna, ordenatik eta kontrolpetik ateratzen den orok izango baitu bere zigorra.

 

Horregatik, gaurko Preso Politikoen Nazioarteko Egun honetan, ziegarik ilunenetan atxilo dauzkaten kideen askatasuna eta espetxeratzeen arrazoi politikoen gainditzea aldarrikatzen dugu, ozen. Denak behar zaituztegulako libre eta borrokan, herri burujabeak eraikitzeko bidean, munduko preso politikoak kalera!

 

Tirso Saenz Euskal Herrian izango da hitzaldiak eskeintzen

 

Iraultza bolivartarraren defentsan, maiatzaren 4ean MANIFA NAZIOANALA Bilbon

 

Herrion burujabetzaren alde, Europar Batasunari ez!

(abajo en castellano y francés)


Europako eragile sozial, sindikal eta politikook honako manifestu hau sinatzen dugu, eta honakoa adierazten diogu kontinente osoko herriari:

 

Europar Batasunari uko egiten diogu, herrion eta langile klasearen dominazio politiko, ekonomiko, militar eta kulturalerako egitura bat delako eta, aldi berean, helburutzat sistema kapitalista, inperialista eta patriarkalari eustea duelako, gutxi batzuen mesedetan.

 

Garai latzetan bizi gara. Faxismoaren joera areagotzen ari da, arrazismoa eta xenofobia hedatzen, emakumeon eta gorputz disidenteon aurkako matxismoak eta indarkeriak ez du etenik, eskubide indibidual eta kolektiboak segunduro hausten zaizkigu, mugak gero eta zorroztasun handiagoz ixten, lan-eskubideak galtzearekin batera herritarron pobrezia maila errotzen ari da, lurraldeak eta tokiko nekazaritza suntsitzen, pribatizazio eta kapitalak exijitutako murrizketen garaietan murgilduta gaude, Europar Batasun barruko eta kanpotik datozen migrazio-exodoek hutsarazten dituzte etxeak, ezarritako boterearen aurkako mobilizazio, abeslari edo idazle oro gogor jazartzen da, herrion autodeterminaziorako eskubidea ukatzen, Estatu Batuen, Europar Batasunaren eta NATOren eraso inperialistak gogortzen ari dira, forma ezberdinetan. Eta zerrenda honek ez du amaierarik. Finean, herrion eta langile klasearen aurkako erasoen garaian murgilduta gaude.

 

Baina, argi daukagu ez dela denborak sendatuko duen koiunturazko egoera bat; alderantziz, egiturazkoa da. Hau da, Europar Batasuneko botereek herriari ematen dioten erantzuna da, delako garapenari bide ematen jarraitzeko eta, hala, metaketa kapitalistaren sistemari eusteko. Izan ere, Europar Batasuna horretarako sortu zen, Europako eliteen interesak defendatzeko eta mantentzeko, aurpegi atsegina erakutsi nahi izan badigute ere.

 

Hori guztia kontuan izanda, argi adierazi nahi dugu ez dela posible Europar Batasuna aldatzea, ezinezkoa dela herrion eta herri klaseon interesei erantzungo dion Europar Batasun bat. Troika, Europako Batzordea, NATO, EUROPOL... erabat egitura antidemokratikoak dira, eta Europako Parlamentua inolako eraginik ez duten organismo parasitario bat, elite eta transnazionalei men egiten diena. Demokratizaziorako edozein alternatiba eraiki nahi bada, nahitaez, Europar Batasuna deseraiki eta herrion burujabetzan nahiz elkarren arteko elkartasunean oinarritutako integrazio eredu bat eraiki beharko dugu, egungo eremu geografikoaz harago.

 

Beraz, manifestu hau sinatzen dugun eragileok, elkartasun internazionalista areagotzeko eta Europar Batasunari alternatiba elkarrekin diseinatzen hasteko deia egiten dugu, herrion eta langile klasearen zerbitzura egongo den alternatiba.

 


Europan, 2018ko azaroan

Kurdistango askapena mugimenduak Estatu Islamikoa garaitu duela adierazi du

Martxoaren 21ean, Newroz egunean, Kurdistango askapen mugimenduak honako mezua helarazi zion jendarteari:


“Burkide agurgarriak,
gaur, Newroz erresistentzia egunean, Siriako Ipar Ekialdean hedatuta zegoen Estatu Islamikoaren porrot militarraren berri eman nahi dugu, eta ildo beretik, Leyla Guven eta gose grebalariei agur bero eta indartsu bat helarazi. Era berean, gure burkide guztiei Newroz zoriontsua opatzearekin batera, azpimarratu nahi dugu gure gogoa EIren kontra eta bizitza aske baten alde bidean geratu diren horiekin guztiekin dagoela.


Aipatu garaipen militar honen oinarria, hain zuzen ere, Rêber Apok (Abdullah Öcalan) garatutako XXI. mendeko sozialismoan dago, eta jendarteak garatutako demokrazia erradikalean, emakumeen askapenean eta ekologia sozialean ditu zutabeak.


Mazlum Dogan eta Zülküf Gezen izar ditugula, erresistentzia handiagoko urtea espero dugu. Borrokak aurrera darrai, Efrîn askatuko dugu eta iraultza eta sozialismoa mundu osoan zehar barreiatzeko borrokan jarraituko dugu. Gure burkide internazionalista guztiei dei egiten diegu garaipen une historiko hau ospa dezaten eta erakuts diezaioten munduari ezinezkoa gela gelditzea bizitza duin baterako eta  askatasunerako nahia!


Newroz pîroz be, Newroz zoriontsua!
Berxwedan jiyan e – Erresistentzia bizitza da!
Isolamendua apurtu, faxismoari hortzak erakutsi, Kurdistan askatu!


 

Askapenatik ere hala jakinarazi nahi diogu Euskal Herriari, erresistentzia garai gogorrak ari dela bizitzen herri kurdua, Rojavako borrokari gose grebalarien borroka gehitu baitzaie. Duela hilabete batzuk Leyla Guvenek, DTKko bi lehendakarietako bat eta HDPko parlamentaria, gose grebari ekin zionetik ehunka izan dira turkiar espetxeetan borroka horri batu zaizkion preso politikoak. Hala eman zuen bizitza Zülküf Gezen preso politikoak eta berriki  Ayten Beçet eta Zehra Saglemek. Leyla Guvenek berak ere 135 egun daramatza gose greban.

Orriak